Fotografia książki Elisabeth Dored pod tytułem "Kochałam Tyberiusza".Każdego kto miałby ochotę znaleźć się choć przez chwilę na cesarskim dworze starożytnego Rzymu, dworze pełnym tajemnic, intryg, skrytobójczych walk, ale również wszelkiego rodzaju namiętności, zdrad i walki o władzę, zapraszam na dwór dynastii julijsko-klaudyjskiej, a dokładnie do pałacu rządzonego przez Oktawiana Augusta.

Nie będzie to jednak podróż z pozycji widza prowadzonego za rękę przez przynudzającego narratora, ani też przez samego dumnego gospodarza, nie będzie to również podróż w stylu filmu dokumentalnego. Będzie to raczej niemal żywe i namacalne uczestnictwo i burzliwy spacer, podczas którego przewodniczką będzie jedna z postaci, która w historii Imperium Rzymskiego dzisiaj zajmuje może miejsce na tylnym fotelu, ale kiedy czas należał do niej przysporzyła władcy rzymskiemu niejednego siwego włosa na głowie.

Mowa tutaj o Julii, córce Oktawiana Augusta, która do historii przeszła, jako zła, niegodna, nieposłuszna woli ojca, źle prowadząca się, o której należy zapomnieć, po której należy usunąć wszelki ślad istnienia. Udało się to prawie jej ojcu, który zesłał ją na wygnanie na wyspę Pandaterię, gdzie zmarła w końcu za panowania, o ironio, swego ostatniego męża, Tyberiusza. Tyberiusza, którego kochała, jak chce autorka powieści mającej na celu przedstawić nieco bardziej ludzkie oblicze Julii i oddać jej sprawiedliwość.

TFotografia serii książek Evžena Bočka.ak krótko można opisać serię książek Evžena Bočka, czeskiego pisarza.

Seria zawiera niesamowicie zabawne cztery części. Pierwsza z nich to Ostatnia arystokratka wprowadzająca czytelnika do rodziny Kostków mieszkających w Ameryce, której przytrafia się przejęcie dawnej siedziby rodu – zamku Kostka w Czechach.

Alternatywa nowego życia wydaje się świetną wizją przyszłości w zbytkach i zaszczytach rodu arystokratycznego, ale niestety czeskie realia okazują się zupełnie inne. Główni bohaterowie, ale i służba, którą tam zastają, zmagają się z trudnym codziennym życiem i to niejednokrotnie życiem o przetrwanie.

Główna bohaterka, Maria, tytułowa 19-letnia arystokratka opisuje te wydarzenia w swym pamiętniku. Jak się okaże zamek ma swoją interesującą przeszłość, historię, a nawet duchy. Kontynuację przygód arystokratycznej rodziny można poznać w trzech kolejnych częściach Arystokratka w ukropie, Arystokratka na koniu, Arystokratka i fala przestępstw na zamku Kostka.

Fotografia książki "Samotny wilk" Johna Grishama.W obecnym trudnym czasie każdy z nas, podobnie jak tytułowy samotny wilk, żyje w zamknięciu i to we własnym mieszkaniu.

Sebastian, główny bohater, posiada w nim stół bilardowy i nosi przy sobie broń popijając Burbona. W zamknięciu też pracuje, w kuloodpornej furgonetce świetnie wyposażonej na potrzeby pracy. Jedyny jego pracownik, to dobrze uzbrojony kierowca.

Nasz bohater jest prawnikiem żyjącym w odosobnieniu, nie przeszkadza mu jednak być bardzo skutecznym w swych działaniach, pomaga tym, którym już nikt nie chce pomóc. Czasem chwyta się nieczystej gry, ale dzięki temu osiąga cel. Czy właściwie postępuje? Oceńcie sami.

Kryminał, sensacja, thriller. Trzy w jednym! Interesująca i wciągająca fabuła.

John Grisham, autor thrillerów prawniczych i kryminałów, jak zawsze niezawodny!

Okładka książki pod tytułem "O czym nigdy nie powiedziała ci matka".Autorka przedstawia czytelnikowi powieść o dwóch bohaterkach, Rose i Lilian, córce i matce.

Córka, czterdziestopięciolatka, wydaje się być wykreowana przez autorkę jako pierwszoplanowa postać, jednakże czytelnik, o dziwo, stwierdza, że w pewnym momencie Lilian przejmuje tę rolę, gdyż historia matki Rose jest bardzo ciekawa, intrygująca i tajemnicza, można nawet rzec zaskakująca.

Wróćmy jednak do Rose. Kobieta znalazła się na rozdrożu dróg życiowych, rozwiodła się z mężem, zmarła jej matka, a nastoletni synowie wyjechali do szkół. Kobieta próbuje rozpocząć nowe życie, na nowo odkrywa swą kobiecość, dba o siebie, prowadzi zdrowy styl życia. Okazuje się jednak, że efekty tych starań często bywają porażką, co autorka ukazuje w sposób zabawny.

Fotografia książki Jozef Karika pod tytułem "Szczelina".Mroczne góry porośnięte lasem, opuszczone chaty, ruiny dawnych twierdz, jesienny chłód i wszechobecna tajemnica. Tak słowacki pisarz Jozef Karika opisał niewielkie pasmo górskie, Trybecz, w swojej powieści grozy Szczelina.

Nikt nie chciałby zagubić się w takiej krainie, błąkać się w gąszczu drzew szukając wyjścia, zniknąć bez śladu. A ta znakomita książka traktuje właśnie o tym.

Grupa śmiałków z różnych powodów podejmuje się wspólnej wyprawy w słowacki masyw Trybecza, próbując rozwikłać zagadkę niewytłumaczalnych zaginięć osób, którzy przepadli w tamtym rejonie. Czy im się to uda? A może wpadną w podobne tarapaty?

Nie ma w tej książce krwi, zabójstw, psychopatów i duchów. Jest za to las surrealistyczny, niepojęty, zjawiska, które nie sposób objąć rozumem, coraz większa paranoja, obłęd i strach. A może obok rzeczywistości, w której żyjemy, istnieją inne światy i wymiary, do których nieopatrznie możemy przeniknąć.

Powieść Szczelina Jozefa Kariki - gorąco polecam.

Okładka powieści Katji Kettu pod tytułem Akuszerka.Dla polskiego czytelnika powieść Akuszerka fińskiej pisarki Katji Kettu, może stanowić iście niebywały fenomen realiów świata dalekiej i mroźnej północy. Jednocześnie ta zdolna i wielokrotnie nagradzana autorka powieści, felietonistka i reżyserka filmów animowanych, tworzy dzieło literackie o burzliwym romansie z wojną w tle.

Na pierwszy rzut oka wydaje się, że o drugiej wojnie światowej napisano mnóstwo powieści, więc dlaczego czytać kolejną? A jednak ta powieść na pewno czytelnika zaskoczy. Mało tego, zapamięta ją na długo.